« Noite de Champions | índice | Sen vacacións »
Polo que din, os acordos pesqueiros da UE non foron tan mal, especialmente para os caladeiros do Gran Sol, pero para min todas estas negociacións son nojentas per se. As capturas pesqueiras deberían estar reguladas únicamente polo mercado, é dicir, polo libre acordo entre productores e consumidores, oferta e demanda, isas cousas...
Non entendo quen lle deu a propiedade do mar e o peije á UE, como é posíble que a burrocracia europea legisle sobre un mar que non lle pertence máis que pola coacción estatal. É coma se eu tenho uma editorial e a UE dime que non podo publicar máis que dez libros de poesía, 20 de narrativa e 15 de ensaio por ano, todo en nome de pantasmas e prevencións sobre o futuro e a saude da industria.
Canto poden pescar os barcos escravos da UE? O que decida Fischler, un comisario nado nun país no que non hai nen um kilómetro de costa... Culpa dos pescadores, que non tenhen nin idea do que é bo para o seu negocio.